Het hooi en de vork
Hoe den schrijver worstelt met teveel hooi op zijnen vork
Beste lezers,
Het spijt me zeer, maar deze week kan ik u niet vergasten op een portie uit mijn nieuwe roman in wording (werktitel "De Unijambist").
Het zit zo: ik ga aan het eind van de maand in zelf gekozen ballingschap naar een klein eiland in de grote oceaan. Nu is ballingschap een groot woord voor wat allicht een zeer aangenaam verblijf onder de zon wordt. Maar toch, zo'n reis vraagt voorbereiding. Al was het maar de samenstelling van de reisbibliotheek en van de huisapotheek. Het aantal schone onderbroeken en kousen dat moet worden verscheept.
Komt daarbij dat deze maand mijn nieuwe roman verschijnt, "Het leven van Albert". Het is - naar mijn normen - een klein boekje, 144 pagina's dik, maar ik meen toch te mogen zeggen dat ieder woord op zijn plaats staat. Ik moet u Albert Tytgadt niet voorstellen, zijn leven is op deze site in vele kleine hoofdstukken verteld. Zo'n nieuwe roman, dat vraagt promotie, dat vraagt tijd, dat vraagt moeite. Wat niet wil zeggen dat ik u voor lange tijd in de steek laat. Als de god van het internet mij gunstig gezind is, zal ik ook van op mijn eiland hoofdstukken of stukken van hoofdstukken op mijn website publiceren. Schrijven zal ik in elk geval doen. En misschien zelfs bloggen op deredactie.be. Al staat mijn hoofd dezer dagen niet echt naar Van Dievel Consulting.
Enfin, subiet zitten we hier nog samen hand in hand en met vlammende aansteker "Ik zeg u geen vaarwel mijn vriend" te zingen. Het is nog drie weken hé! En in die tijd publiceer ik zeker nog a) een stukje roman en b) een verslag van de boekvoorstelling. Voor de dames: Walter Van Steenbrugge is de gastspreker.