Dievel.be

22. Sylvain Haber en Arthur HarelDe ouders van Albert Tytgadt zijn overleden, en toch zullen ze ook in dit hoofdstuk nog een rol spelen, een heldenrol zelfs. Alle verhalen lopen door elkaar, laten zich niet in een chronologie opsluiten, wilt u daar begrip voor opbrengen? Natuurlijk wilt u dat.Het was ergens in 1943. Bij Camille en Diane Tytgadt, op de tweede verdieping van de Houtemstraat, zitten tien Joden verstopt. Eerst waren het er elf. Maar Camille en Diane hadden een onderduikadres gevonden...

lees meer...

21. Camille en DianeWeet u het nog? Camille Tytgadt, de vader van Albert, wordt tijdens de oorlog opgepakt omdat hij in zijn huis tien Joden verborgen houdt. Camille vliegt via wat omwegen naar een kamp nabij Berlijn. En wordt na enkele maanden vrijgelaten. Maak zoiets mee. Misschien heeft er iemand een goed woord voor hem gedaan bij de Duitsers, wie zal het zeggen? Zo mager als een lat staat hij op een avond voor de deur in Berchem. Camille en zijn vrouw Diane ‘pakken’ een grote...

lees meer...

20. Verslaafd aan de koers Kort na de oorlog volgen Albert Tytgadt en Lisa per motorfiets de ronde van België en andere wielerwedstrijden, dat weet u al. De slagerij staat nog op een laag pitje, ze hebben nog hopen vrije tijd. Maar ook wanneer er een kind komt en de slagerij zes dagen per week open is, blijft Albert behekst door de koers. Behekst, verslaafd, het zijn zware woorden, maar veel schelendoet het toch niet. Albert staat ‘smorgens extra vroeg op, maakt alles klaar in de beenhouwerij,...

lees meer...

19. De witte van BerchemJulien Tytgadt, zoon van Liza en Albert, is geen gewoon kind. Dat zullen wel meer ouders over hun zoon of dochter zeggen wanneer het kind blijk geeft van hoogbegaafdheid of muzikaliteit, maar de talenten van de kleine Julien liggen elders: hij is een geweldige deugniet. ‘Hij had de aard naar zijn grootvader Camille. Die trok zich ook nergens iets van aan, die trok altijd zijn plan, die nam het leven niet serieus.’Nog voor hij drie jaar is kan hij met de fiets...

lees meer...

18. Een beenhouwer met een neus voor zakenHet is 1955 geworden. De beenhouwerij in de Leescorfstraat draait maar draait niet goed genoeg. Er is te veel concurrentie, op elke hoek is wel een beenhouwer. Er wordt minder gekocht. De klanten steken zich liever in de schuld om een automobiel te kopen en besparen op het vlees. ‘Ik had er genoeg van om voor twaalf cens en half te werken.’Albert kijkt uit of hij zich niet kan verbeteren. Hij wil weg uit zijn wijk in Berchem, hij wil dichter...

lees meer...