Dievel.be

17. Wennen aan een leven zonder oorlogZonder veel woorden vatten Lisa en Albert een nieuw leven aan. Een leven zonder oorlog, een leven als man en vrouw. Over de Engelse soldaat van Lisa wordt geen woord meer gezegd. Buiten, op straat, worden rekeningen vereffend. Mannen die van de oorlog geprofiteerd hebben, zijn van de ene dag op de andere helden van de Witte Brigade. Maar vrouwen die ‘met de Duits’ hadden gelopen, worden kaalgeschoren, publiek beschimpt en bespuwd door de ‘goede...

lees meer...

16 . Terug naar huisReizigers zonder bagage zijn ze, Albert en Jacques en honderden anderen die door het Rode Kruis in Krakau worden geregistreerd en op een trein worden gezet. Waar naartoe, dat komen ze niet te weten. Vijf dagen duurt de treinreis. Het is lente, 1945. Albert herinnert zich weinig van de rit doorheen het door oorlog geteisterde landschap van de Sovjet-Unie. Ze komen aan in een havenstad. Van Odessa, parel van de Zwarte Zee, heeft hij nog nooit gehoord. Dat hij en zijn makkers...

lees meer...

15. De trein der traagheid Albert Tytgadt trekt zijn charette voort over een assepiste, in oostelijke richting.Het slagveld is nog lauwwarm. Naast de weg liggen honderden uitgebrande vrachtwagens, tanks, ontplofte stukken geschut. De lijken zijn al geborgen. Niets staat er nog overeind. Niets. Geen huis, geen boom, geen paal, geen struik. Nergens liggen nog meer dan twee stenen op elkaar.Het landschap is zwartgeblakerd.Albert kruist een eenzame Rus op een paardje. De soldaat houdt hem staande,...

lees meer...