Dievel.be

30. Middelheim revisitedDe maand mei is in aantocht. Onderweg met de trein van Brussel naar Mechelen mist de schrijver een telefonische oproep. Van Albert. Op de voicemail staat een verwarde boodschap: iets over het Elisabethgasthuis en dat ze verkeerd waren. Op perron zeven in Mechelen belt de schrijver met het Elisabethgasthuis, maar daar kennen ze geen Albert Tytgadt. Zijn gsm staat af. Bij de derde of vierde poging op de vaste telefoon treft de schrijver Jenny ten huize van Albert. Hij blijkt...

lees meer...

009GUYIk vertrek op tijd, denk ik, maar op de ring rond Antwerpen is het stapvoets en stilstaand verkeer in de richting die ik uit moet. Naar Limburg gaat het, naar Beringen. Ik parkeer voor het oude mijngebouw, waar we - in de oude badzaal - in 2006 nog een politieke roadshow hebben opgenomen, ter gelegenheid van de gemeenteverkiezingen. Het is mooi weer. Ik maak een wandeling in de oude mijncité. Wat een decor! De terrils, de raderen van de mijnliften, de torens van de moskee. Hier isde...

lees meer...

Een geheime opdrachtNiet het toneelstuk De Pruimelaarstraat bracht mij naar Vilvoorde (het is er in de lente al opgevoerd) , maar het nieuwe programma van Siegfried Bracke, aangekondigd onder de noemer slow journalism ( de vergelijking met slow food en slow sex gaat niet op, peins ik).Het is nog een groot geheim, dat programma (al zijn de namen van de gasten al bekend) en dusviel mijn opdracht ook onder de categorie 'geheim'. Net toen ik aan de Reyerslaan in een taxi stapte, kreeg ik de telefonische...

lees meer...

Ik moet dwalen, langs bergen en langs dalenGoed op tijd vertrokken in Brussel. Ik was de files nog net voor, achter mij sloot de fuik zich. Op de E313 richting Turnhout scheen de zon, net als 12 dagen eerder. De koeien brengen hun laatste dagen door in de wei. Hier en daar staat nog een ongemaaid maisveld. Vorige keer was de zaal te klein in Turnhout (voor mijn inleiding, niet voor het theaterstuk), deze keer moest ik de zaal van de Kuub zien te vullen, wat helaas een onmogelijke opgave was. Het...

lees meer...

Berlijn, oktober 1989 (1)‘Of ik Duits sprak?’ Het was oktober 1989, 9u15. Ik werkte sinds mei van dat jaar op de nieuwsdienst van de VTM, ik was een renegaat. De vraag naar mijn kennis van het Duits, die ik met een argeloos ‘ja’ beantwoordde, had zware gevolgen. Nog voor het donker was zat ik op een hotelkamer aan de rand van Berlijn, niet zo ver van luchthaven Tegel, naar het nieuws op de televisie van de DDR te kijken.Ook in Vilvoorde leefde het besef dat de Europese...

lees meer...

Vivat Rock Torhout!Wie vindt dat wij in een klein landje leven moet maar eens van Brussel naar Torhout rijden (in het spitsverkeer) en van Torhout naar Heide-Kalmhout. Ik was al moe toen ik rond voor kwart voor zeven (na een reis van 2 uur) in deze West-Vlaamse stad arriveerde. Onderweg had ik naar 'The Spinning Top' van Graham Coxon. Soms koop ik in de Bilbo in Antwerpen cd's, gewoon omdat ik het doosje mooi of origineel vind. Dat was dus het geval geweest met die meneer Coxon. Ik kende hem niet...

lees meer...

Een collectief abuisIn de geleende batmobiel van mijn dochter reed ik zondagnamiddagmet milde vaart richting Geraardsbergen, halte zoveel op het parcours van De Pruimelaarstraat, door theatergezelschap ’t Arsenaal. Wijlen Dany Huwé was afkomstig uit Geraardsbergen (spreek uit: Giesbergen). Straks, met de Kerst is hij 20 jaar dood. Met zijn laarzen aan gesneuveld tijdens de Roemeense revolutie.Van zodra het landschap begon te glooien, werden ook de plaatsnamen minder banaal. Wat zeg...

lees meer...

De zondvloed revisitedHeide en Middelkerke liggen 154 kilometers uit elkaar. Tegen matige snelheid en met inachtname van alle verkeersregels maalde ik ze af, onder het beluisteren van de nieuwe cd van Joe Henry, 'Blood from Stars'. De jonge Tom Waits, daar doet die Henry me de hele tijd aan denken. En dat is een compliment.In de vroege middag had ik nog onder een stralend blauwe hemel gewandeld in de Kalmthoutse Heide, maar een keer de Schelde onderdoor betrok de lucht en op de grens met West-Vlaanderen...

lees meer...

De wraak van de omleidingTurnhout ligt ver van Brussel, zeg. Dat was ik een beetje vergeten.Ik had de reis naar de hoofdstad van de Kempen tijdig aangevat, en maar goed ook, want over de tien kilometer naar de aansluiting van de E19 op de Ring deed ik drie kwartier. Vervolgens reed ik de afslag naar Turnhout-Centrum voorbij en moest een heel eind omrijden via Oud-Turnhout, fief van Margriet Hermans en geboorteplaats van wijlen Karel Van Miert.Er daagde een egostrelend aantal mensen op voor mijn...

lees meer...

Rampgebieden dicht bij onsLang, lang geleden al hadden de mensen van hetLierse cultuurcentrum mij vriendelijk gevraagd of ik op 7 oktober van het gezegende jaar 2009 hun publiek wilde onderhouden over mijn leven en werk als schrijver. En dus richtte ik het stuurwiel van dedoor een vriendin aan mij geleende Peugot naar Lier, terwijl toneelgezelschap 't Arsenaal in Ternat het beste van zichzelf gaf.Ik weet niet hoe dat komt, maar met verdwalen is het tot nog toe goed meegevallen. Si tocca ferro,...

lees meer...

Ergernis un kein EndeDe spoorwegen hebben het afgelopen jaar meer dan 10.000 vragen van reizigers gekregen om vertraagde en/of afgeschafte treinen te compenseren. Dat kan tellen. De NMBS gaat onderzoeken wat ze kan doen om de stiptheid van de treinen te verbeteren. Dat treft! Want ik ook een klacht.Het is maandag 5 oktober. Ik word per sms verwittigd dat de IC-trein van 7u25 van Essen naar Charleroi is afgeschaft. Arme stakkers van reizigers, bedenk ik, want die moeten dan per boemel verder en...

lees meer...

Maaseik, aan de rand van de beschaving Ik had vrijdag 2 oktober een lunchafspraak met mijn uitgever. Zeg ik dat achteloos genoeg? Een lunchafspraak. We hadden dus afgesproken om bij 'warm eten' over mijn nieuwe boek te praten, waarvan hij het manuscript inmiddels gelezen had. De plaats van afspraak was 'Nuova Era', een pretentieloze Italiaan met een Chinese kok op het hippe Antwerpse Zuid. Ik kan u daar van harte de pizza Rusticana aanbevelen. Met aubergines en geitenkaas. Enfin, na dat fijne...

lees meer...

De stekker eruitVorige zondag, 27 september maakte ik een eind aan 541 vriendschapsbanden. Op Facebook, weliswaar.Lees er alles over op de nieuwssite van de vrtLouis van Dievel

lees meer...

De trein is altijd een beetje lijdenMoe was ik, na mijn buitenlandse reis naar Maastricht en terug. Blij was ik, toen ik mijn werk op de redactie op tijd rond kreeg en op een treffelijk uur richting Antwerpen kon sporen. Ik kwam daar om vijf voor zes aan. Op perron 22 probeerde een onderstationschef boze reizigers te sussen. De 'Amsterdammer' van 18 u 00 was namelijk afgeschaft. Mijn trein, die wij liefkozend de 'Essen-express' hebben gedoopt, was niet afgeschaft. Hij kwam ruim op tijd het station...

lees meer...